Birini öldürdüğün zaman, muhakkak ki ondan birşeyler bulaşır sana: bir resim, bir koku, bir nefes... Bir ah, bir lanet, bir ses... 'Maktülün bedduası' derim ben buna. Bedenine yapışır kalır. Başlar oynamaya, tenini delip geçercesine. Ta ki yüreğinin derinliklerine sızana değin. Orada tutunur yeniden sende yaşam bulur. ... Her maktül katilinde yaşamaya devam eder...
(Elif ŞAFAK - Aşk tan)
